زمان هایی هست که خیلی خستهای اما اصلا خواب به چشمات نمیاد.کل محتوای ذهنت و صداهایی پر کردن که انقدر درهم هستند که واقعا کلافه کنندست. صدای تلویزیون ، صدای صحبت آدما در طی روز ، حتی صدای افرادی که قبلا با هات صحبت کردن .این همه صدا یکجا واقعا اذیت کنندست،تازه در بین همه اینها صدای درونی خودت هم بهشون اضافه میشه.یه عمر از خستگی نوشتم و نبودن حال خوب ، اما واقعا هر چه جلو تر میرم انقدر که بدی آدمارو میبینم واقعا بدتر میشم.دنیا چرا جای امنی نیست؟؟ چرا انقدر هر روز روی بد خودشو به نمایش میذاره؟؟دلخوشی ها کم نیس یخورده؟؟ دلم شادی ازته دل میخوپع یه آخیش واقعی برای به اتفاق خوب بزرگ دلم میخواد هرچیزی که میخوام راحت به دست بیارم انقدر اضطراب نشدن و نرسیدن بهش و التماسبه عالم هستی که ای خدا تو کمکم کن حز تو هیچ کسی نیستا از شنیدن اسم خودم توسط آدما خسته اماز آنلاین بودن تو دنیای مجازی خسته اماز فکر کردن به گذشته خسته ام از ترسیدن از آینده خسته اماز اینکه نمیدونم تو زمان حال چه باید بکنم خسته اماز اینکه دست روهرچی میذارم سخت میشه خسته اماز اینکه آدما راحت هرچی دلشون خواست میگن هرچی دلشون خواست انجام میدن واصلا به تو و حال تو توجه ندارن خسته ام از اینکه همیشه دردسترس همه بودم گوش شنوا بودم خستخ اماز اینکه خواسته های من برای نزدیک ترین آدمای زندگیم فاقد اهمیت هست خسته امراستش از زندگی کردن و ظب خوابیدن و بیدار شدن خسته امحتی از اینکه گاهی حس میکنم مردن خیلی خوبه اما از عمق وحود دوست دارم زندگی کنم خسته اماز اینکه دل من دل نیس آه من آه نیست و هرکی هرکاری دلش خواست میکنه و زمین برای من گرد نیست خسته ام خوابم نمیبره هوفاما صدا ها کمتر شدن مغزم یکم آروم گرفت

زندگی فرصت با هم زیستن استپس چرا این فرصت زیبا را از همدریغ می کنیمکمی بیاد هم باشیم.ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــیه دختریم که ذهنم هزار جا میره و اخرشم به هیج جا نمیرسه و گاهی از فکر زیاد یهو خوابم میگیرهدنیا کلا برام عجیبه ،خاصه ،گاهی که نه، اکثر اوقات غیر قابل فهمه.و ادمای این دنیا از همه چیز عجیب ترن.انگار از یه سیاره دیگه ای اومدم همه چیز برام جدیده گاهی یه چیزایی برام جالب که برای بقیه اصلا جذابیتی نداره:|هرچی تو ذهنم بیاد و اینجا مینویسم  و ذهنم و خالی میکنم از این کلماتی که مدام  تکرار میشن برام تا وقتی که تخلیه  بشن